Het stond in de sterren geschreven. Het eerste weekend van de krokusvakantie werd een kakafonie van rare uitslagen en forfaits allerhande. Bovendien was het zaterdag Valentijn wat de romantische zielen onder ons nopen om tijd met hun geliefde door te brengen in plaats van een hele avond in een sporthal te vertoeven om onze geliefde sport uit te oefenen. Het meest bizarre is dat er de komende 2 speelweken geen competitie is… En opgelet, het eerste weekend van april, dan begint de paasvakantie én is het verlengd weekend van Pasen, daar kan je van op aan dat er eenzelfde scenario zich zal afspelen.
Merelbeke C – Sint-Pauwels A: 0 – 16 FF
Ronse A – Sint-Pauwels B: 14 – 2
(B6, C0, C0, C6) – (C4, C4, C4, D0)
Op bezoek bij de leider in eerste provinciale zou het voor ons B-team een onmogelijke opdracht worden om punten te scoren. Nochtans verweerden Kurt en co zich zo goed en zo kwaad als mogelijk maar uiteindelijk onderging Sinpals de wet van de sterkste.
Stijn veegde meteen de 0 van het scorebord door Geert Roos te verslaan met twee punten verschil in de belle. Voor Ronny, Kurt en Filip kwam het er in de openingsronde op aan om de schade te beperken. In het tweede bedrijf krikten onze jongens hun niveau omhoog, zo verloor Kurt met twee punten verschil in de belle van Geert. En volgde Ronny zijn voorbeeld tegen Bart Goessens na een zeer hoogstaande partij. Halfweg werd het niveauverschil met 7-1 al in de verf gezet.
In de tweede helft won Ronny nog gemakkelijk van Geert maar daar bleef het ook bij. Al speelde Stijn nog een beresterke partij tegen Benny De Nayer in 4 close sets. Voor Filip was het niveau te hoog, wat geen schande is tegen een ploeg die volgend seizoen waarschijnlijk in Landelijke uitkomt.
Sint-Pauwels C was bye
Sint-Pauwels D – Stekene D : 10 – 6
(D4, D6, D6, E4) – (D6, D6, D6, E2)
Derbytime op liefjesdag met Stekene dat op bezoek kwam in een lege Sinpalse Arena omdat de C-ploeg vrij was. Met op papier twee evenwaardige ploegen zou het een gelijk opgaande strijd worden.
Steve opende vlot zijn rekening tegen Steff Lyssens. Terwijl Benny niet verder kwam dan een beetje kietelen bij Paul van Rulo. Peter bouwde in zijn wedstrijd tegen Johan Van Osselaer al snel een geruststellende voorsprong op, tot hij in het begin van de derde set letterlijk op zijn kloten ging. Even was er ongerustheid omdat Pistol Pete kermend van de pijn op de grond bleef liggen. Zijn klokkenspel was stevig door elkaar gerammeld, maar de ouwe krijger ging na een onderbreking van enkele minuten onverdroten verder op zijn elan en won nog makkelijk met 3-0. Op de andere tafel was Yves aan een marathonpartij begonnen. Zoals reeds meermaals voor gevallen dit seizoen gaf hij een 2-0 voorsprong in sets nog uit handen. Mentaal oplapwerk was nodig om hem voor de start van de vijfde set te doen blijven geloven in een goeie afloop. Daarin kon bezoeker Davy Verhoeven het ondanks enkele wenkende matchballen niet afmaken. Toen Yves het wel kon afmaken met 12-10 ging er een zucht van opluchting door de zaal. Eindelijk een overwinning die hem het nodige zelfvertrouwen terug zou geven.
De tweede speelronde was cruciaal voor het verder verloop van de avond. Benny ging onderuit tegen Steff en captain Steve leek hetzelfde lot beschoren in een vijfsetter tegen Paul. Maar op het einde van de wedstrijd begon de bezoekende kapitein te twijfelen en miste hij 5 punten op rij waardoor Steve onverwachts de zege in de schoot geworpen kreeg. Yves begon zwak tegen Johan, herpakte zich, maar beet toch in het zand. Het tegenovergestelde bij zijn maatje Peter die de eerste twee sets tegen Davy gemakkelijk won, de volgende twee nipt verloor, maar het toch kon afmaken in de beslissende set: 5-3 halfweg.
Ook Benny ging ten onder tegen de vodden van Johan. Gelukkig hield Steve de voorsprong intact door Davy wandelen te sturen. Toen Yves een walkover deed tegen Steff, leek niets een overwinning onze D-ploeg in de weg te staan. Echter moest het feestje nog even uitgesteld worden, want Peter ging onderuit tegen Paul. Benny en Steve wonnen hun vierde en laatste partij allebei gemakkelijk met 3-0 waardoor de ‘9’ op het bord verscheen. Yves diepte de kloof nog wat uit met zijn derde winstpartij van de avond. Peter bleef op twee zeges steken na kansloos verlies tegen Steff.
Ster van de avond was onze voorzitter die een full monty lukte, maar de gelukkigste speler was misschien wel Yves die na enkele maanden van kommer en kwel terug op het juiste pingpongspoor lijkt te zitten.